Ik ben nu al weer wat weken terug uit Madagascar. Een geweldig land met aardige mensen en mooie dieren! Ik kon het uiteraard niet laten om 3 duiken te maken. Op Ile Saint Marie maaktte ik 2 duiken.
Het zicht was daar niet echt goed en er zat vooral veel zand in het water. Gelukkig maaktten de grote hoeveelheden vis het goed. Ook zag ik tijdens mijn tweede duik voor het eerst een Bornella zeenaaktslak.
Later tijdens mijn reis kwam ik ook terecht in Ramena, een kleine kustplaats zo’n 8 kilometer ten oosten van Diego Suarez. Hier dook ik met Madascaph en de eigenaar had geheel zelfstandig een wrak ontdekt in de baai. Dit wrak was ongeveer 35 meter lang en stond recht op de bodem. De hoeveelheid vissen was enorm en het wrak herbergde alles. Van cleaning stations, grote vissen, jagende trevallies, maar ook klein spul. Een geweldige duik van 55 minuten. www.madascaph.com/
Laatste clubduik 2010 wordt een onverwachte ijsduik
19 december 2010, de datum is reeds een jaar van te voren opgenomen in de duikplanning: de laatste geplande clubduik voor 2010. De weersomstandigheden zitten niet helemaal mee. Op vrijdag 17 december hebben we de training moeten afgelasten door de extreme sneeuwval. Er was geen doorkomen aan op de Ringweg A10. Op zondag, aan het begin van de middag, is het met de snelweg nog steeds niet al te best. Ger en Irma houden het op voorhand voor gezien, die sneeuw en -6 °C. Hans komt wel, maar met de perfecte smoes om niet het water in te hoeven. Germaine heeft geen smoes nodig: die gaat er gewoon niet in. De traditioneel in de Nieuwe Meer gehouden duik wordt ter plaatse omgeboekt naar de vaart bij het clubhuis. Die blijkt namelijk dicht te liggen! Er wordt gedoken door Michael, John, Winfred (in natpak – ondanks toezeggingen van Nicole (…)) en Frank. Arne houdt het na enige tijd wachten voor gezien in zijn van binnen natte droogpak. Het ijs is te dun om er op te kunnen staan, maar er van onder af doorheen gaan kost behoorlijk wat moeite met het duikmes.
Na de duik nog lekker uit eten geweest. En dan nu maar wachten tot het begin van het nieuwe duikseizoen
Meerval eet voetbal
Op internet circuleert het verhaal en de afbeeldingen van een meerval, die per ongeluk een voetbal in zijn bek heeft. Diverse mensen gingen met het verhaal en de fotos aan de haal, maar er is natuurlijk een oorsprong. http://www.hoax-slayer.com/catfish-ball.shtml
The Cove
Omdat het IDFA weer in Amsterdam is, zal de The Cove a.s. donderdag om 23.00 uur op Nederland 2 te zien zijn. Deze documentaire over de dolfijnenvangst in Japan was vorig jaar de openingsdocumentaire op het IDAFA. De documentaire won ook een Oscar voor de beste documentaire.
Het is ook mogelijk om The Cove op het grote doek te bekijken a.s. zaterdag op het North Sea Film Festival in Studio K om 21.30 uur.
http://www.thecovemovie.com/the_cove/synopsis.htm http://www.northseafilmfestival.com/index.php?188
Nieuwe camera op de club
We hebben al een aantal leden met onderwater camera’s, maar nu dus ook een Oympus Pen E-PL1. Deze camera is klein en handzaam, maar herbergt wel de kwaliteiten van een volwaardige DSLR in een Micro-thirds behuizing. De lenzen zijn verwisselbaar en op het onderwaterhuis van Olympus kunnen ook externe lenzen en filters aangebracht worden. Met zijn 12,3 Megapixels en de meegeleverde 14-42mm lens kan je haarscherpe foto’s maken. Met 1 of 2 externe flitsers is de Pen ook prima te gebruiken in ons Nederlandse water.
Onderwaterfoto van de Olympus Pen in ons zwembad
Wil je meer lezen over de Olympus Pen klik dan op onderstaande link. Uiteraard is het ook mogelijk om binnen onze club je onderwaterfotografie mogelijkheden te oefenen en uit te breiden!
Na wat research en rondvragen bij andere duikers en biologen gingen we gisteren op zoek naar zeepaardjes. Vorige week was het me niet gelukt, ondanks het feit, dat ik wel op de goede plek zat. ’s ochtends doken we achter de eerste pijler, maar toch niet op de juiste lokatie. Een stelletje parende hooiwagenkrabben maaktte echter veel goed. Zo’n vreemde vertoning had ik nog nooit gezien.
Na nog een prima duik in het Grevelingenmeer, waarbij we een grote paling zagen gingen we om half drie weer terug naar de Zeelandbrug. Inmiddels was het weer hoogwater en konden we de oude trap ook nemen als toegang. Nu meer naar links gedoken en daar bleek een van de zeepaardjes ook te zitten. Ze ging van haringgraat naar knotszakpijp en deed haar rondes. We konden op alle gemak rustig 10 minuten met het zeepaardje vertoeven.
Om het zeepaardje niet teveel te stressen heb ik ook maar enkele foto’s genomen. Daarna hebben we haar rustig in het donker laten zitten. Een geweldig unieke ervaring in onze Oosterschelde rijker!
Zeepaardje (Hippocampus hippocampus) bij Zeelandbrug, foto M. Winkelaar
Julian Rocks, Byron Bay wedstrijdresultaten
De Sundive Byron Bay Photo Shootout is achter de rug. De wedstrijdresultaten van de fotografen en videografen zijn nu op internet te bewonderen en geven duidelijk een beeld, waarom je het mariene reservaat in Oost-Australië boven Sydney in het achterhoofd moet houden voor als je in de buurt bent.
Tevens laat het zien hoe belangrijk en mooi mariene reservaten kunnen zijn bij goed beheer, waar de fauna de ruimte heeft om te kunnen rusten en paren. Het visbestand bij Julian Rocks is enorm!
Dit jaar zo’n een tot twee weken later dan normaal is de water temperatuur in de Oosterschelde boven de 12°C gekomen: de sepias komen weer de Oosterschelde in om te paren en om eieren te leggen.
Samen met Hans op zaterdag 29 mei naar de Zeelandbrug. Niemand anders heeft zich aangemeld, dus ik laat me door mijn chauffeur in mijn (oeps, zijn) auto naar Zeeland brengen. Achterin nogal wat duikspullen; we gaan er voor. De kentering is om een uur of 11, dus we komen netjes rond twee uur aan. Perfecte duikberekening: er is NIEMAND op de parkeerplaats. We kleden ons rustig om, de eerste andere duikers arriveren, maar het blijft rustig. Op de dijk en in het water niemand te zien. Het water ziet er rustig uit en wat van de dijk af lijkt het zowaar helder. Wel een flink stuk lopen om op de nieuwe locatie van de sepiarekjes te komen. Het wordt hoog water, dus we kunnen gemakkelijk het water in. Even een stukje op de rug om uit het troebele water aan de dijkvoet te komen en naar beneden.
Vrijwel onmiddellijk treffen we het eerste rekje aan. Strengen van pijlstaart inktvissen en eieren van sepias. YES, maar helaas geen activiteit. Bovendien liggen we bovenstrooms en dat is op stroming ook niet handig. We zwemmen verder en dalen af tot een meter of 13, maar zonder verder rekjes te vinden. Tijd om weer terug te draaien naar de kant. Na 18 minuten zien we de eerste rekjes. Nog niet veel eieren en ook geen sepias. Rustig zwemmend volgen we de rekjes. Bij het laatste rekje is het raak. Ik geef een ruk aan de buddylijn om Hans te waarschuwen: er zweeft een vrouwtje aan de voet van het rekje. Voorzichtig komen we dichterbij en gaan op ongeveer een meter afstand liggen. Aan de andere kant van het rekje een paartje. Om de beurt, met een tussenpauze van ongeveer 5 minuten, komen de vrouwtjes naar het rek om op dezelfde plek steeds een ei af te zetten.
Ik lig me af te vragen waarom er alleen een vrouwtje voor ons zit en of ze dan wel bevruchte eieren aan het afzetten is, wanneer ik het mannetje aan de andere kant ineens actief zie worden. Tot die tijd lag hij rustig op het zand en liet zijn vrouwtje al het werk doen. Maar eerder dan wij heeft hij een tweede mannetje ontdekt. Gezien zijn reactie kijk ik naar het vrouwtje recht voor ons en zie het nieuwe mannetje verschijnen. Hij gaat recht op het vrouwtje af en legt zijn armen op haar rug. Hij duwt haar vooruit en ze gaat onder het rekje door. Als ze aan de andere kant er weer uit komen ziet het mannetje zijn kans schoon; hij grijpt haar vanaf de zijkant bij haar kop en vrijwel onmiddellijk zitten ze beiden innig met de tentakels verstrengeld. Er volgt een paring van enkele minuten. Daarna komen beiden weer terug naar de plek vlak voor ons en gaat het vrouwtje verder met het eens in de 5 minuten afzetten van eieren. Een ding is zeker: nu zijn de eieren wel bevrucht!
Hans begint door zijn lucht heen te raken, dus we stijgen wat op en zwemmen wat hoger over de rekjes heen, ondertussen nog kijkend of er nog meer sepias zijn. We zien er nog één. Wat een mazzel dat we zo’n 4 meter zicht hebben! Een verloren duikbril pik ik op de terugweg nog even mee; dat vult de voorraad weer aan. Hans glundert bij boven komen. PRACHTIG, FANTASTISCH, GEWELDIG... en zo gaat het nog anderhalf uur terug door. Niets mis mee. Wel mis op de parkeerplaats: hij staat weer overvol duikers in afwachting van de aankomende kentering. Dat wordt weer duikers en stof kijken dadelijk. Wat een geluk dat we de duikplanning voor de Oosterschelde niet snappen... of toch???
Dit jaar geen video, maar voor de beelden van vorig jaar:
In oktober 2009 is Rijkswaterstaat Zeeland gestart met het versterken van de onderwateroevers bij een aantal Zeeuwse duikplaatsen. Het werk aan de dijk is zo omvangrijk dat er gedurende een langere periode niet gedoken mag worden bij drie duikplaatsen: Lokkersnol (35), Zeelandbrug (32) en Schelphoek (42). Oorspronkelijk zou het werk ruim voor de start van het duikseizoen (april 2010) afgerond zijn. Door vertraging in het werk werd de periode van het duikverbod uitgebreid tot 30 april 2010. De NOB heeft hierop een bezwaar ingediend met als resultaat dat duikplaats Lokkersnol (35) vanaf 1 maart 2010 weer open is, duikplaats de Zeelandbrug (32) vanaf 19 maart 2010 open is en duikplaats Schelphoek (42) vooralsnog tot 1 mei 2010 gesloten blijft.
Tweede duik van het jaar
14 maart, drie uur ’s middags. De douche hangt weer vol, de eerste duik van 2010 zit er weer op! Nou ja, eerst duik; natuurlijk 10 januari al onder het ijs gelegen. En 20 februari weer eens een zwembadduik gemaakt die wel in het logboek hoort: 34 meter in Nemo 33.
Maar vandaag toch weer wat bijzonders. Niet het zicht, en zeker nog niet het leven onder water. Maar wel – stiekum – de 100ste duik van Winfred. En niets gezegd vooraf, dus campagne misgelopen … snik. En de eerste duik van Irma. En dat bij 4 graden … wat fijn dat de spanning van de eerste duik je ook warm kan houden. En natuurlijk de eerste duik voor Arne met zijn droge handschoenen. Hoewel ??? Dat blijkt achteraf toch niet waar. Arne kennende zit die vanavond op internet na te zoeken of er ergens staat wat de truc is van het aantrekken, zodat je handen ook echt droog blijven. De aanhouder wint, maar ik hou het toch maar bij mijn neopreen wanten. Dan is grotendeels droog goed genoeg.
Dat er dit jaar maar weer vele mooie duiken mogen volgen!
Nieuwe Manta soort ontdekt en beschreven
Dokter Andrea Marshall heeft tijdens haar onderzoek in Mozambique een nieuwe Mantasoort ontdekt en wetenschappelijk beschreven. Voorheen schaarde men alle Mantas onder één soort, maar zij ontdektte een verschil in grootte.
Tussen de twee soorten zit ook het verschil, dat de ene soort pelagisch is en over de hele wereld zwemt, terwijl de andere soort zich meer beperkt tot een vast gebied en ondieper blijft.
Vanavond in Een Vandaag (na 18.00 uur) vertelt Joop Stalenburg van Stichting Oosterschelde over de reddingsaktie bij de Zeelandbrug, waar de afgelopen weken vele kreeften en slakken verplaatst werden voor de storting van staalslakken om de oever te versterken.
Deze plek stond al lang op mijn verlanglijst en door het mooie weer besloten we deze eens op te zoeken in Den Helder. In Den Helder rijd je naar het oosten naar de Kijkduinen. Wanneer je in de buurt van de rode vuurtoren komt moet je daar in ieder geval heen en dan kom je vanzelf op de Zeeweg. Parkeren en iets eten of drinken vooraf kan bij Restaurant Nogal Wiedus. Daar zaten we dan ook naar het getij te kijken. Dat leek rustig zich van links naar rechts te bewegen (van zuid naar noord) en we oordeelden dus dat we wel 1 uur voor lagwater (LW) te water konden. Ik had me al ingesteld op stroming en slecht zicht en de Noordzee maaktte inderdaad korte metten met ons.
Op het strand is een container voor zwemmers, die graag in zee willen zwemmen. Links daarvan is een klein dammetje. Hier kan je te water. Volg de dam. Deze loopt van 3 tot zo’n 14 meter. Alle blokken, die je hier tegenkomt zijn helemaal begroeid met anemonen en tussen de blokken kan je ook naaktslakken vinden.
Dat hebben we helaas allemaal niet gezien. Zoals waargenomen liep de stroming van zuid naar noord. Ik hooptte aan het eind van een serie blokken nog iets dieper te gaan om stroming te vermijden en iets dieper dan 2,5 meter te komen. Nadat we echter de blokken achter ons hadden gelaten hebben we deze niet meer terug gevonden. Ook leek het niet snel dieper te worden. Dan zit er niets meer op dan om de duik af te breken en terug te keren. Door de stroming waren we zeker 150 meter noordelijker uitgekomen.
Als ik binnenkort meer informatie over de zeetuinen heb, zal ik deze hier ook plaatsen. De wijze les - en die geeft iedereen je ook alvorens je hier gaat duiken - is dat je hier niet moet duiken als je geen stromingservaring hebt en dat je dus goed moet opletten om op de kentering bij laag of hoogwater te duiken.
Eergisteren werd Florida aangenaam verrast door de aanwezigheid van 2 walvishaaien in hun wateren. Walvishaaien zijn de grootste vissen ter wereld en zijn buiten een paar bekende lokaties op de wereld zeldzaam in andere delen van de wereld. Walvishaaien kunnen duizenden kilometers afleggen om hun voedsel - plankton - te vinden. Wetenschappers weten weinig van de walvishaaien, maar men vermoed wel dat walvishaaien vaste migratiepatronen hebben.
In onderstaande link staat ook een video van het waargenomen dier in Florida.
Veel naaktslakken en vissen hebben weer gepaaid in de Oosterschelde en het Grevelingenmeer. De Sepia’s en pijlstaartinktvissen, de snotolven en de slakken hebben hun eieren gelegd. De grondels bewaken momenteel hun eitjes, die ze afgezet hebben in lege oesters. Binnenkort - nu al een beetje - volgt een explosie van nieuw leven en jonge dieren. Jodiver duikt en filmt al een paar jaartjes in Zeeland en maakte een mooi filmpje van een aantal jonge visjes in de Oosterschelde.
Duiken met de Sepia’s 2009
De planning was vandaag weer goed!
Weggegaan uit Amsterdam in de stromende regen was het lang voordat we bij de Zeelandbrug aankwamen al droog. Zo’n 2 uur na de kentering kwamen we daar aan, de laatste Belgen nuttigden net hun biertje (om half 11 ’s ochtends (!?)) en het was lekker rustig. Was, gezien waar nog auto’s geparkeerd stonden, ondanks de vroege kentering (omstreeks half negen) wel heel druk geweest. Winfred heeft het bewijs: we konden pal naast de trap parkeren!
Veel wind en hoge golven en een groene kleur van het water voorspelde zo weinig goeds, dat Arne besloot zijn camera niet mee te nemen (zeer uitzonderlijk). Nadat zijn buddy (Winfred) na de eerste duik met zijn compact camera wel terugkwam met goede foto’s, lag het voor de hand dat Arne zijn camera de tweede duik wel meenam.
Te water gaan met grote camera’s voor fotografie en video was inderdaad een hele klus, maar gelukkig goed gegaan! Het wordt tijd voor een goede trap bij de Zeelandbrug (en mogelijk gaat die er komen).
Het zicht was tijdens beide duiken beperkt, maar met lamplicht waren de sepia’s goed te zien. Wat waarnemingen:
Het lamplicht stoort het eieren afzetten; het kost ze enige tijd om te wennen en ze blijven schrikachtig (flitslicht is overigens nog erger)
De mannetjes (groter) waken over de vrouwtjes (zwemmen deel van de tijd onder het mannetje) om er voor te zorgen dat de door hen bevruchte eitjes worden afgezet.
De mannetjes stimuleren het afzetten van de eitjes als de vrouwtjes niet goed durven (door het lamplicht)
Vreemde mannetjes worden afgeweerd door nadrukkelijk de brede zijtentakel uit te steken
Er waren weer heel veel sepias!
Twee duiken verder, beiden op stroming en dus met weinig duikers in het water, zo’n 26 minuten video film verder. Hopelijk eind van de week tijd om te bewerken en dan komt er weer een kort filmpje op YouTube. Na de tweede duik is het bijna kentering en is het inmiddels weer heel druk. Tijd voor ons om terug naar Amsterdam te gaan.
Bekijk ook Frank’s film van deze 2 duiken met de Sepia’s.
Het onderwaterleven bij de Zeelandbrug
De meest bekende duiklokatie van Nederland, de Zeelandbrug, wordt door Rijkswaterstaat op de schop genomen om de oever te versterken. De duiklokatie zal veranderen door het storten van extra materiaal. Joop Stalenburg van Project Sepia, maaktte een leuke film, die toont welk onderwaterleven er nu te vinden is en hopelijk ook is na de renovatie en het onderhoud aan de dijk.
Het Zeelandweekend van afgelopen weekend was weer een geslaagd succes. Het weer werktte alleszins mee. Enkel op vrijdag hadden we een korte koude regenval, maar zaterdag en zondag waren aangenaam. Het water was nog wel fris - tusen de 11 en 12 graden -, maar dat weerhield de aankomende 1-sters niet om flink te oefenen. Van opstijgingen tot basisvaardigheden. Alles werd goed uitgevoerd.
Qua fauna was het nog rustig in zowel het Grevelingenmeer als de Oosterschelde, maar een aantal verrassende waarnemingen konden weer gedaan worden. In het Grevelingenmeer zaten tientallen kwallen, heel veel botervisjes en veel gezonde kreeften. De Oosterschelde had weer snotolven op bezoek, die de meesten ook gezien hebben. Verder waren er ook veel eieren van slakken te zien en veel Galathea kreeften. Hans en Michael vonden het meest bijzondere en legden een 5 dradige meun vast op de camera. Een opmerkelijke vis, die je niet zo vaak ziet in Nederland. Het huisje en het eten waren weer bovengemiddeld prettig en volgens mij heeft iedereen een prima weekend achter de rug.
Heremietkreeft bij Zeelandbrug
Op 19 juni begint het tweede Zeelandweekend. Meestal is het dan een stuk warmer en is er meer zon. Er zijn nog plekken, dus geef je op op de club als je ook wilt genieten van het onderwaterleven in Zeeland!
Voer geen wilde dolfijnen
Lijkt me erg logisch. Dolfijnen zijn geen huisdieren of speelgoed, zoals onderstaande website aangeeft. Om hun zaak wat kracht bij te zetten hebben ze ook een leuke animatie op de website gezet van de oude dolfijn, die vertelt…
Wil je eens ervaren hoe het is om te duiken?
Je kunt bij ons een gratis proefles aanvragen, zodat je kunt ervaren hoe het is om te ademen onderwater. Wil je leren duiken? Dan start je de week er na met je opleiding!
Neem contact met ons op voor een proefduik.
Opleiding
De duikopleiding bestaat in principe uit drie onderdelen, namelijk binnenwater, buitenwater en theorie. Afhankelijk van het brevet ligt het zwaartepunt van een opleiding bij één van deze drie onderdelen.
Lees hier de uitgebreide informatie over onze opleidingen.